Adjektiboak

Adjektiboa izen baten esanahia zehazten duen hitza da. Ohiko adjektiboek beren izenen erreferenteen nolakotasunak, propietateak edo ezaugarriak adierazten dituzte.

Elefenez, adjektiboak ez dira aldatzen zenbakia edo generoa adierazteko.

Kokapena

Adjektibo batek aldatzen duen izenari jarraitzen dio:

Kasu gehienetan, izenaren ondoren adjektibo bat baino gehiago jar daiteke nahasgarririk sortu gabe. Baina kasu batzuetan, adjektiboetako bat hurrengo adjektiboaren esanahia zehazten duen adberbio gisa ere uler daiteke. Nahasmena saihesteko, e jar daiteke adjektiboen artean:

Literaturan estiloaren edo eufoniaren ondorioetarako, adjektibo labur eta maiz batzuk izan daitezke izenaren aurretik, haiek ere zehaztuta daudenean izan ezik. Adjektibo hauek bon, mal, peti, grande, vea, nova, joven, bela, fea, cara eta santa dira:

Harridura labur asko izenaren aurretik bon-rekin hasten dira beti:

Konparazioa

Adjektibo konparatiboak plu (“gehiago”) eta min (“gutxiago”) adberbioak gehituz eratzen dira. “Baino” esateko ca erabiltzen da:

Adjektibo superlatiboak la plu (“gehien”) eta la min (“gutxien”) adberbioak gehituz eratzen dira:

Zenbaki ordinalak egitura superlatiboarekin konbina daitezke:

Berdintasunezko konparazioek tan… como… (“bezain” / “adina”) konbinazioa erabiltzen dute:

Adjektiboak izen gisa

Edozein adjektibo izen gisa berrerabil daiteke inolako aldaketarik gabe; kasu horretan, bere esanahia adjektibo horren nolakotasuna duen pertsona edo gauza bat da. Sortzen den izenak izenen ohiko arauak betetzen ditu: pluralerako -s hartzen du, determinatzaile bat behar du, eta bere adjektibo propioekin zehaztu daiteke: