विशेषण

नामको अर्थको रूपान्तरण गर्ने शब्दलाई विशेषण भनिन्छ । सामान्य विशेषणले नामको गुण, दोष, सङ्ख्या, मात्रा आदि विशेषता बुझाउँछ ।

एलेफेनमा सङ्ख्या वा लिङ्गलाई बुझाउनका लागि विशेषणको रूपमा कुनै परिवर्तन हुँदैन ।

अवस्थिति

एक विशेषणले संज्ञालाई परिमार्जन गर्दछ :

सामान्यतया नामको पछाडि एकभन्दा बढी विशेषणको प्रयोग गर्दा पनि वाक्यको अर्थ स्पष्ट नै रहन्छ । यद्यपि, कहिलेकाहीँ कोही कुनै एक विशेषणलाई आगामी विशेषणको विशेषता जनाउने क्रियाविशेषणसँग भ्रमित हुन सक्छ । त्यसैले स्पष्टताका लागि विशेषणको बिचमा e को प्रयोग गर्न सकिन्छ :

साहित्यमा शैली वा युफनीको प्रभावहरूको लागि, केही छोटो र बारम्बार विशेषणहरू संज्ञाको अगाडि आउन सक्छन्, जबसम्म तिनीहरू आफैं परिमार्जन गरिएका छैनन्। यी विशेषणहरू bon, mal, peti, grande, vea, nova, joven, bela, fea, cara र santa :

धेरै छोटो विस्मयादिबोधकहरू सधैं संज्ञा भन्दा पहिले bon बाट सुरु हुन्छ :

तुलना

Plu (“धेरै”) र min (“थोरै”) क्रियाविशेषणहरूको प्रयोग गरी तुलनात्मक विशेषणको रचना गर्न सकिन्छ । तुलनात्मक रूपमा “भन्दा” लाई ca भनिन्छ :

La plu (“अधिकतम”) र la min (“न्यूनतम”) क्रियाविशेषणहरूको प्रयोग गरी अतिशयोक्ति विशेषणको रचना गर्न सकिन्छ :

अतिशयोक्ति विशेषणका साथमा क्रमसूचक सङ्ख्याको प्रयोग गर्न सकिन्छ :

उही स्तरका वस्तुबिच तुलना गर्दा tan… como… (“जति”) को प्रयोग गरिन्छ :

नामका रूपमा विशेषण

कुनै पनि विशेषणको स्वरूपमा कुनै फेरबदल नगरी नामको रूपमा प्रयोग गर्दा सो विशेषणको विशेषता भएको व्यक्ति वा वस्तुलाई बुझाउँछ । परिणामस्वरूप रचना गरिएको नामले सामान्य नामका नियमहरूको पालना गर्छ — त्यसलाई बहुवचन बनाउन -s प्रत्ययको प्रयोग गरिन्छ, त्यसको अगाडि निर्धारकको प्रयोग आवश्यक हुन्छ र त्यसलाई अन्य विशेषणद्वारा रूपान्तरित गर्न सकिन्छ :