Capitol 23

1 E Job ia parla e ia dise:

2 An oji mea cexa es defiante,
Sua mano reposa pesosa en mea jemi.

3 Ta ce me sabe trova El,
afin me ta veni a do El abita.

4 Me ta presenta mea caso ante El
e ta pleni mea boca con reclamas.

5 Me ta sabe la parolas ce El ta responde a me,
e ta comprende lo cual El ta dise a me.

6 Esce con potia grande El ta debate me?
No! Sola El ta atende me.

7 Ala la onorosa pote luta con El,
me ta evade mea Judor per sempre.

8 Vide, a la este me vade, e El no es ala,
a la ueste, e me no persepi El,

9 a la norde do El ata, e me no vide,
El veli la sude, e me no regarda El.

10 Car el conose la via con me,
proba me—me sorti como oro.

11 A sua pasos mea pedes ia fisa se,
me ia manteni Sua via, e me no ia devia.

12 De la comanda de Sua labios me no ia verje,
en mea peto¹ me ia reteni la proclamas de Sua boca.

13 Ma El es desideda²—e ci pote diverje el?
El va fa lo cual Sua nefex desira.

14 Car El va completi mea conta fisada,
e multe plu de la mesma es con El.

15 Alora me es angusada ante El,
me regarda, teme El.

16 E Dio ia fa ce mea cor ia desmaia,
Xadai ia angusa me.

17 Car me no es taliada de oscur,
e la sombria ia covre mea fas.