Capitol 16

1 E Job ia parla e el ia dise:
Me ia oia multe de tal cosas,
consolores misera es tota vos.

2 Esce on ave un fini de la parolas de aira calda,
o cua compulsa vos a parla?

3 Ance me ta parla como vos,
si vos ta es en mea loca

4 me ta cadeni parolas contra vos,
e ta secute mea testa supra vos.

5 Me ta suporta vos con mea boca
la move de mea labios ta freni dole.

6 Si me ta parla, mea dole no ta es frenida,
si me ta asteni, lo no ta parti de me.

7 Ma aora El ia gasta me.
Tu ruina tota mea popla.

8 E tu plia mea fas, lo deveni un atestor,
mea magria atesta contra me.

9 Sua coleria ia trinxa me, ia xasa me¹,
El ia raspa Sua dentes contra me,
mea enemi agi sua oios a me.

10 Los balia con sua bocas contra me,
en despeta los colpa mea jenas,
en junta los clui filos sirca me.

11 Dio trae me a la vil,
lansa me en la manos de la mal.

12 Me ia es calma—el ia frati me,
ia saisi mea nuca e secute me a pesos,
ia pone me como un blanco per El.

13 Sua arcores ensirca me.
El perfora mea renes sin compatia,
El versa mea bile a la tera.

14 El rompe me con rompe sur rompe,
core a me como un geror.

15 Me ia cose juta per mea crostas,
e me ia puxa mea corno en la polvo.

16 Mea fas ia roji par plora,
e mea palpebras—ombra morin,

17 car me ia fa no violentia,
e mea prea ia es pur.

18 O tera, no covre mea sangue,
e ta ce on ave no loca per mea cria.

19 An aora, vide, en la sielos mea atestor sta,
el ci atesta per me a supra.

20 Mea avocatos, mea amis!²
Ante Dio mea oio larma.

21 Ta ce un om disputa con Dio
e un umana con sua camerada.

22 Car poca anios va veni,
e sur la via sin reveni me va vade.