Ata 1. Sena 6.

[Oboes. Servores de Macbet atende.]

[Duncan, Malcom, Donalbain, Bancuo, Lenox, Macduf, Ros, Angus e Servores entra.]

Duncan. Esta castel es bon situada. La aira, lejera e dulse, calmi e tenta nosa sensas.

Bancuo. Esta ospitada de estate, la martin, un abitor abitual de eglesas, demostra par sua construida amada ce asi la respira de sielo bonodori. No cornisa, friso, contraforte o angulo vantajosa resta do esta avia no ia pone sua nido e ia pende sua cuna. Me ia oserva ce visina a sua jenita e abita la aira es delicata.

[Seniora Macbet entra.]

Duncan. Vide, vide — nosa ospitor onorada! A veses la ama mostrada a nos irita, ma nos grasia lo como ama. Par esta nos dise a tu: suplica Dio a bondise nos per la turba ce nos forsa sur tu, e grasia nos per tua esforsa.

Seniora Macbet. Dupli tota nosa servi, e poi dupli lo denova: lo ta es ancora povre e magra contra la onoras profonda e larga con cual Tua Altia furni nosa casa. Per la ofisias vea e la postos nova, como eremitas nos prea per tu.

Duncan. Do es la taino de Cawdor? Nos ia taloni el per bonveni el, ma el monta bon, e sua ama grande, tan agu como sua speron, ia veculi el a casa ante nos. Ospitor bela e nobil, nos es tua ospitadas a esta note.

Seniora Macbet. Tua servores teni la lor, lor se, e lor propria como tua fidusia, e nos va esamina contas a tua plaser per redona la tua.

Duncan. Dona a me tua mano, gida me a tua sposo: nos ama el multe e va continua favore el. Pos tu, ospitor.

[Los sorti.]