Pos ≠ pos cuando ≠ a pos
No dise pos en loca de pos cuando!
Pos es un preposada. Lo presede un nom (o alga cosa nomin):
- Los ave un jardin peti pos sua casa.
- Me va reveni pos un semana.
La “cosa nomin” pote es un verbo infinitiva:
- Ma va reposa pos pinti la sofito.
O lo pote es un frase minor, introduida par cuando:
- La auto ia malfunsiona pos cuando nos ia reveni de la lago.
No dise esta:
- La auto ia malfunsiona
pos nos ia reveni de la lago.
Esta ta es confusante (a la min en scrive) car la lejor ta vide inisial pos nos como un unia e ta es alora surprendeda par ia reveni.
Pos es un preposada, no un averbo. Un preposada presede un nom; un averbo sta sola. Per converti pos a un averbo, dise a pos:
- Los ave un casa bela con un jardin peti a pos. (pos la casa)
- Probable me no va reveni a pos. (pos la ata pertinente)
- La motor ia fa un ruido strana. A pos, lo ia es silente. (pos la ruido)
A veses rara, a pos es ance un preposada, o, plu esata, un combina de du preposadas, indicante ce alga cosa move en dirije a la loca pos un otra cosa:
- Mea gato tende core a pos la sofa cuando un visitor apare.
En multe situas (incluinte la esemplo a supra, vera), core pos la sofa es sufisinte clar sin a.
Tota preposadas funsiona como pos, per esemplo ante:
- Los ave un jardin peti ante sua casa.
- Me va reposa ante pinti la mures.
- La auto ia malfunsiona ante cuando nos ia ariva a la lago.
- Los ave un casa bela con un jardin peti a ante.
- Me no ia visita esta museo a ante. (en la pasada)
- La motor ia es silente. A ante, lo ia es ruidosa.
E en:
- Los ave un cosina bela en sua casa.
- Me no va reposa en pinti la sala.
- La auto ia malfunsiona en cuando nos ia viaja sirca la lago.
- Los ave un casa peti con un cosina bela a en.
- Prende esta envelopa. Multe secretas es ascondeda a en.
Si tu es confusada par esta, cisa la table en la paje sur sintatica va lumina la sistem.